|
بيانيه خانواده 4 گروگان ربودهشدهايراني درلبنان |
|
|
|
27 آذر 1385 ساعت 13:47 |
|
خون ميچكد از ديده در اين كنج صبوري
اينصبر كه من ميكنم افشردنجان است
امروز14 تير1382 است وساعت14. خبرتلويزيون مثل هرسال، تصوير عزيزانمان سيدمحسن موسوي كاردار سفارتايران دربيروت، كاظم اخوان خبرنگار خبرگزاريجمهورياسلامي، حاجاحمد متوسليان و تقي رستگارمقدم را پخش و اعلام ميكند: اين 4 شهروندايراني 21 سالپيش در14 تيرماه1361 درمسير طرابلس بهبيروت درجاده برباره توسط عناصر همدستاسرائيل ربودهشدند. واخبار ساعت21 نيز آن را تكرارميكند وبعد365 روزديگر موضوع تكرارميشود.
اين21 سطر را بهنشانه21 سال اسارت آنان بهپيشگاه ملت تقديمميكنيم تا قضاوتكنند و از مظلوميتمضاعف اين 4 تن آگاهشوند. اگر بخواهيم آنچه در اين21 سال برما گذشته را شرح دهيم، بايد قلبخود را بازكنيم و بااشك وخون بنويسيم. شايد اين اشارهدردناك، دلهايي را بلرزاند و ذهنهايي را بيداركند و بهنقطه مقابل بيتفاوتي، يعنيهمدردي برسيم.
آري بيستويكسال ميگذرد. كسي چهميداند چهقدرتلخ، چهقدرسخت وچهقدرمنتظر بودهايم. دراين همهمدت، چهقدر چشمانتظار، چهقدر گوش بهزنگ وحتي چهقدراميدوار كه خبريبرسد ومنتظر كه بوي پيراهنيوسف شفايزخمها و دردهاي 21 سالگذشته ما باشد. امادريغ وافسوس... هرسال تيرماه كه فراميرسد، باز تيرجدايي وهجران وسردرگمي، قلبمان را نشانه ميرود وميشكافد.
پساز سفرآقايخاتمي بهلبنان وسوريه و عدمطرح موضوع 4 گروگانايراني توسطايشان، طي نامهاي دراينخصوص بهعنوان شهروند درجه2 بهايشان اعتراضكرديم كه شما بهلحاظ قانوني واخلاقي وانساني، وظيفهداشتيد كه سرنوشتآنان را پيگيري كنيد، و رونوشت نامه نيز بهروزنامهها ارسال شد ، اما فقط يكروزنامه متننامه را منتشركرد و بقيه حتي يكسطر از آن را چاپ نكردند. بارها ازخود سوالكردهايم كه خاتمي ديگر چرا بياعتنايي ميكند و درقبال سرنوشت اين4 تن سكوتكرده، مگر دفاع ازحقوق اتباعايراني درخارج ازكشور وظيفه دولت نيست؟
6 سالاست كه بهايشان نامه مينويسيم و درخواست يك ملاقات بيست دقيقهاي دربرابر 182960 ساعت صبر وانتظار خود راكرديم، خواستارتشكيل كميته حقيقتياب شديم، اما هيچ كس بهما پاسخينداد. اين بيتوجهي ريشه دركجا دارد؟ چرا هيچكس توانايي مشخصكردن زمانپايان اين درد ورنج راندارد؟ بديهياست درفضايي كه فقط صداي سياست درآن بهگوش ميرسد، ندايمظلوميت بسياري درفضا گمميشود.
چرامسئولين وزارتامورخارجه بهوظايفخود عملنميكنند؟ چرا، چون اعتماد واطمينان قطعي بهاين دارند كه از هيچكس صدايي بلندنميشود و هيچكس نميتواند آنان را مؤاخذهكند.
پنج سالپيش، پساز مذاكره با مسئولينسوريه، قرارشد دوكشور نمايندهاي براي پيگيريموضوع مشخصكنند، سوريها بلافاصله نمايندهخود را معرفيكردند، اما ايران نمايندهاي معرفي نكردهاست، چرا؟
بيشاز يكسال است يكياز نمايندگان عضوكميسيون امنيتملي و سياستخارجي مجلس شوراي اسلامي، درخصوص سرنوشت 4 گروگانايراني از وزيرامورخارجه سوالكرده، اما وزير تاكنون پاسخينداده است. چرا؟
پساز ارجاعسوال به كميسيون امنيتملي و سياستخارجي، قرار بود كميتهاي بهرياست آقايآرمين تشكيل وموضوع را پيگيريكند، اما هيچ اقدامي صورت نگرفت. چرا؟
چرا هيچكس حاضر به پاسخگويي درخصوص سرنوشت 4 گروگانايراني درلبنان نيست؟ آياسرنوشت اينعزيزان وما، در بازيهايسياسي گم شدهاست؟ چگونه ازگرفتاري دراين كلافدرهم پيچيده رها خواهيمشد؟
اينك مسئولين را با وجدانشان تنها ميگذاريم تا منصفانه برآنچه برما گذشته، بينديشند. آيا ميپسندند كه با خانوادههاي آنها چنين برخورد مشابهاي صورتگيرد؟
خانوادههاي 4 گروگانايراني درلبنان
رسالت 14/4/1382
|
